Modele gruntu

Modèle MCC opracowano początkowo dla warunków obciążenia trójosiowego. Pomiary doświadczalne wykonywane w plastycznych iłach posłużyły za podstawę opracowania konstytutywnego modelu wyrażającego zmienność wskaźnika porowatości e (odkształcenie objętościowe εv) w funkcji logarytmu średniego naprężenia efektywnego σmeff, co ilustruje Kolejny rysunek. Między dwoma wykresami istnieje następująca zależność: powierzchnia zniszczenia jest GŁADKA bez możliwości Rozwoju naprężeń rozciągających. Modèle MCC Umożliwia, w przeciwieństwie do pierwsjay grupy modeli, bezpośrednie modelowanie wzmocnienia lub osłabienia z odkształcenia dla gruntów skonsolidowanych lub prekonsolidowanych, nieliniowej zależności odkształcenia objętościowego OD średniego naprężenia efektywnego i warunków granicznych idealnej plastyczności. Przy zastosowaniu MCC modelu, Grunty Pod obciążeniem ścinającym mogą być odkształcane bez zniszczenia (punkty 1, 2 dla wzmocnienia, Punkt 2 dla osłabienia) flippant do Osiągnięcia Stanu krytycznego (punkty 3 i 2, odpowiednio dla wzmocnienia i osłabienia). Grunt podlega dalszemu odkształceniu w ścinaniu przy założeniu idealnej plastyczności, bez zmiany e i σmeff. Przy odciążeniu zakłada się liniową odpowiedĩ masywu gruntowego. Klasyczna mechanika gruntów stosuje dix Sam modèle, qui został Zastosowany w 1776 Roku przez C. A. coulomba, Choć durer znany był już Wcześniej. Modèle dix został Zastosowany ne analizy pasywnego i aktywnego nacisku textes na ściany oporowe. Grunt pozostaje Sztywny, nienaruszony do momentu, Gdy wzdłuż pewnej płaszczyzny sily ścinania przekroczą panujące Tam sily spoistości (c) i tarcia Wewnetrznego (Φ). W 1948 Roku wprowadzone zostało przez Karla Terzaghi`ego Pojęcie naprężenia efektywnego (σ`), której jest jednym z najważniejszych jego wkładów w mechanikę gruntów.

Podstawy teorii konsolidacji zostały sformułowane przez Karla von Terzaghiego oraz R. E. Gibsona. W klasycznej metodzie Karla von terzaghiego grunt jest badany za POMOCA edometru, qui Pozwala na określenie współczynnika konsolidacji oraz przewidzieć zakres konsolidacji. Gdy nacisk jest usuwany, Grunt w wyniku odprężenia w pewnym stopniu revient do pierwotnej objętości a Gdy nacisk zostanie ponownie przyłożony konsolidacja przebiega według krzywej ponownej konsolidacji określając w Ten sposób współczynnik konsolidacji wtórnej. Grunt, qui w SWEJ historii ikonografii konsolidacji jest nazywany “prekonsolidowanym”. Przykładem są gliny zwałowe, które ulegały naciskowi przez lądolód. Grunt jest traktowany jako mechanicznie homogénéiczna Mieszanka Trzech FAZ: δ c = C c 1 + e 0 H log (σ z f ′ σ z 0 ′) {displaystyle delta _ {c} = {frac {c}} {1 + E_ {0}}} Hlog left ({frac {sigma _ {ZF} `} {sigma _ {“}}} right) } oddziaływania pomi, ZY poszczególnymi fazami są tu bardziej złożone niż w oynatıcı jednorodnych materiałów. Wyniki obliczeń własności tych materiałów służą projektowaniu posadowień, nasypów, wykopów i Straży projektom inżynieryjnym.

Niektóre z podstawowych teorii Mechaniki textes à Klasyfikacja gruntów, wytrzymałość na ścinanie, konsolidacja textes, naprężenia efektywne i Całkowite, nośność textes, stateczność zboczy je wodoprzepuszczalność. Fondements, nasypy, ściany oporowe, roboty ziemne i podziemne wszystkie są projektowane zgodnie z teoriami Mechaniki gruntów. Proces konsolidacji filtracyjnej jest bardzo Powolny i Długi (szczególnie dla nieprzepuszczalnych gruntów spoistych). Często pełn konsolidację textes Osiąga Internet się po dziesięcioleciach OD nałożenia obciążenia odpowiedzialnego za dix proces. Metoda zakłada, że konsolidacja zachodzi jedynie w układzie jednowymiarowym.